Drugi człowiek

  • Film fabularny
  • Produkcja: Polska
  • Rok produkcji: 1961
  • Premiera: 1961. 10. 19
  • Gatunek: Film obyczajowy
  • Dane techniczne: Czarno-biały. 2435 m. 85 min. Plenery: Kraków, Nowa Huta, Sopot.

 

Ulice Krakowa, późny wieczór. Człowiek jadący tramwajem ma na imię Karol. Tego dnia opuścił więzienie, w którym odsiadywał wyrok za spowodowanie śmiertelnego wypadku… Przypadek zrządza, że staje w obronie kobiety jadącej w tym samym wagonie. Broni ją przed chuligańską zaczepką, odprowadza do domu. Następnego dnia dochodzi do spotkania w miejscu jej pracy – sali Muzeum Narodowego w Sukiennicach, gdzie Elżbieta jest konserwatorką starych dzieł sztuki. I tym razem odprowadza ją do domu. Ale już się nie rozstają. Karol pozostaje w jej domu. Tej samej nocy mówi całą prawdę o sobie. Dla Elżbiety nie ma ona żadnego znaczenia. Kocha Karola i wierzy, że wspólnie potrafią zbudować sobie nowe życie. Dla Karola życie oznacza przede wszystkim powrót do dawnego miejsca pracy: pieców Nowej Huty. Jednakże sentencja wyroku zamyka mu drogę powrotu. Nikt nie chce za niego poręczyć, nikt nie chce podać pomocnej ręki. Ambicja nie pozwala Karolowi na wyjawienie przed Elżbietą swej klęski. Udaje przed nią, że znowu pracuje w hucie, że wszystko znowu jest jak najlepiej… Któregoś dnia Karol spotyka swego znajomego, Filarskiego. Ten proponuje mu dobrze opłacalną „robotę”. Karol potrzebuje pieniędzy. Filarski wysyła go do Sopotu. Odbiorcą przywiezionego towaru okazuje się atrakcyjna właścicielka prywatnego sklepu, Krystyna, która proponuje mu wejście do „spółki” w przekonaniu, że Karol prócz urody posiada również pieniądze. Karol odrzuca propozycję. Podczas pobytu Karola w Sopocie, pojawia się u Elżbiety jej dawny kochanek, malarz Wolski. Elżbieta wyrzuca go za drzwi. Świadkiem wizyty staje się przypadkowo wścibska sąsiadka, która nie pomija okazji, by „usłużnie” poinformować Karola o odwiedzinach Wolskiego. Kierowany zazdrością Karol nie wraca już do domu Elżbiety. Wraca do Krystyny, ale kiedy wyjawia jej prawdę o sobie, że jest bez grosza, że szuka pracy – ta wyrzuca go za drzwi. Zaskoczona zniknięciem Karola, Elżbieta rozpoczyna poszukiwania. W Nowej Hucie dowiaduje się o wszystkim. Pełna rozgoryczenia wobec ludzi, którzy w swym małostkowym sobkostwie nie umieli zdobyć się na podanie Karolowi ręki – rzuca w twarz inżynierowi Lubańskiemu słowa surowej prawdy. Pod wpływem jej argumentów inżynier poleca Karolowi stawić się do pracy. Ale gdzie go znaleźć…? Znajduje go przypadkiem poznany kiedyś majster Zieleńczyk. Chce za niego ręczyć, wziąć na swój oddział. Karol zaczyna znowu pracować w „swej” hucie. Do Elżbiety jednak nie wraca. Wydaje mu się, że do siebie już należeć nie mogą… Osamotniona Elżbieta spotyka się ze wzmożoną adoracją ze strony wytwornego docenta, który od dawna już dążył do romansu z piękną kobietą. Pewnego wieczoru zgadza się na wspólną kolację. W piwnicy „Pod Baranami” dochodzi do nieprzewidzianego spotkania z obecnymi tam Karolem i Wolskim. Tej nocy dochodzi do ostatecznego pojednania Elżbiety z Karolem.

Więcej na stronie www.filmpolski.pl

Powered by WordPress | Compare online movie rentals at iDVDRentals.com and get free trials from Netflix